آنکلیسیس :

در روانکاوی به معنای انتخاب یک ابژه دلبستگی ِ شهوانی

بر اساس شباهت با چهره های والدین و حامیان در

اوان کودکی است .

در سال ۱۹۵۰ نظریه پردازانی چون گوردون آلپورت ،گاردنر مورفی ، کارل راجرز ، رو لومی ، آبراهام مزلو و... مکتب ایدئولوژیک جدیدی را رسما ً پایه گذاری کردند ... 

و لقب (( روانشناسی انسانگرا )) را به آن دادند  این سازمان در سال ۱۹۶۲ رسما ً گفت :

 روانشناسی انسانگرا در درجه اول به آن دسته ازظرفیت ها و استعداد های انسانی توجه دارد که در نظریه های اثبات گرا یا رفتارگرا یا نظریه روانکاوی کلاسیک جایی ندارد واز آن جمله می توان به عشق ، خلاقیت ، خود ، رشد ، ارگانیسم ، بازی ، شوخی ، محبت ، طبیعی بودن ، خونگرمی ، انصاف ، استقلال ، مسئولیت ،معنا ، جوانمردی ، تجربه از خود بر گذشتن ، سلامت روانی مفاهیم مرتبط اشاره کرد . ))

در سال ۱۹۶۳ جیمز بوگنتال ، رئیس انجمن از پنج اصل اساسی سخن گفت :

۱- انسان به عنوان انسان از مجموعه ی بخش های خود اولی تر است (به این معنا که نمی توان انسان را با مطالعه علمی کارکرد بخش های مختلف اش شناخت )

۲- هستی انسان در بستری انسانی معنا پیدا می کند (  یعنی نمی توان انسان را با توجه صرف به کارکرد بخشهای

   مختلف اش و بدن در نظر گرفتن تجربیات بین فردی درک کرد )

۳- انسان آگاه است ( ونمی توان او را با روانشناسی مورد شناسایی قرار داد که خود آگاهی مستمر و چند لایه اش را نادیده می گیرد )

۴- انسان دارای قدرت انتخاب است ( او شاهد وناظر هستی خویش نیست ، او تجربه خویش را خلق می کند )

۵- انسان دارای قصد است ( انسان به آینده می نگرد ، دارایهدف ، ارزش ها و معناست )

به نظر شما رابطه روانشناسی انسانگرا و روانکاوی چگونه است؟

میتوانند به هم کمک کنند؟

نقاط مشترک و اختلافشان چیست؟

منبع:

روان درمانی اگزیستانسیال ،دکتر اروین د یالوم . ترجمه دکتر سپیده حبیب .

تهراننشر نی ۱۳۹۰

هرچند همسان سازی ِ مردانه و زنانه هم در مردان  دیده می شود و هم در زنان ، روان کاو زن به احتمال بیشتری سبب پدید آیی انتقال های مادرانه و عاطفی در

بیماران مرد و زن می شود ، که در جای خود به آرزوی در آمیختن و یکی شدن می انجامد .

 بیمار زن این تجربه را می پذیرد و از آن می آموزد اما بیمار مرد به شدت واکنش نشان می دهد چون این آرزوها  هویت مردانه او را تهدی می کند .

 به همین قیاس روان کاو مرد ممکن است بنابر انتقال متقابل به   آرزوهای همزیستی بیمار زن با سردی و فاصله گیری یا با  سوء تاویل آنها به منزله کشمکش هاش شهوانی به جای درک  آنها به منزله نیاز به توجه و عاطفه مادرانه واکنش نشان  دهد .

منبع : 

در آمدی بر روانکاوی نو ( پیشین )

                                                                   فروید

 روی ادامه جستار کلیک کنید

نقش و وظیفه کلی روانکاو کمک به بیمار است برای اینکه خودش را بشناسد ، و نیز ایجاد تغییر است در نحوه زندگی و در جهان بینی بیمار تا آنجا که خود بیمار تغییر را لازم می داند .