Student Academy of Psychoanalysis

داده های تحریف شده در روانشناسی

farzad — Tue, 07 Feb 2012 20:46:00 GMT

داده های تحریف شده در روانشناسی

به قلم فرزاد پشتیبان

مشکل دیگر در مورد داده های تاریخی به اطلاعاتی مربوط میشود که به شکل تحریف شده در اختیار تاریخدان قرار میگیرد.دا ده ها در دسترس هستند اما به طریقی تحریف شده اند،شاید به دلیل ترجمه ی غلط از یک زبان به زبانی دیگر یا عمدا" یا سهوا" توسط خود فرد یا مشاهده گر در ثبت رویدادهای مربوط تغییر داده شده اند.

داده های منع شده ی فروید

farzad — Sun, 05 Feb 2012 23:28:00 GMT

داده های منع شده ی فروید

به قلم فرزاد پشتیبان

داده های تاریخی یعنی اطلاعاتی که تاریخدانان برای باز سازی زندیگیها،رویدادها،و دوره های زمانی به کار می بندند و تفاوت زیادی با داده های علمی دارند...

فروید و ویلیام جیمز

saop — Sat, 19 Nov 2011 14:37:06 GMT

فروید و ویلیام جیمز

فروید در سفر به آمریکا با "ویلیام جیمز" ملاقات کرد.فروید در اینبار میگوید :

هیچگاه نمیتوانم این منظره را به دست فراموشی بسپارم، هنگام گردش او ناگهان توقف نمود و دستکش خود را به من داد و خواهش کرد تا همچنان به راه رفتن ادامه دهم آنگاه قول داد پس از گذراندن بحران آنزین سینه(ناراحتی قلبی) که درآینده به وی مستولی میشد به من کمک کند ولی او یک سال بعد در گذشت. از آن حادثه تا به امروز من بارها چنین شجاعتی را در برابر مرگ را ستوده و برای خود نیز آرزو کرده ام.

منبع : Ferud : Selbstdarstellung

آنکلیسیس

boroomand — Wed, 16 Nov 2011 01:01:12 GMT

آنکلیسیس :

در روانکاوی به معنای انتخاب یک ابژه دلبستگی ِ شهوانی

بر اساس شباهت با چهره های والدین و حامیان در

اوان کودکی است .

روانشناسی انسان گرا چیست؟

boroomand — Sat, 29 Oct 2011 19:16:00 GMT

در سال ۱۹۵۰ نظریه پردازانی چون گوردون آلپورت ،گاردنر مورفی ، کارل راجرز ، رو لومی ، آبراهام مزلو و... مکتب ایدئولوژیک جدیدی را رسما ً پایه گذاری کردند ...

و لقب (( روانشناسی انسانگرا )) را به آن دادند این سازمان در سال ۱۹۶۲ رسما ً گفت :

روانشناسی انسانگرا در درجه اول به آن دسته ازظرفیت ها و استعداد های انسانی توجه دارد که در نظریه های اثبات گرا یا رفتارگرا یا نظریه روانکاوی کلاسیک جایی ندارد واز آن جمله می توان به عشق ، خلاقیت ، خود ، رشد ، ارگانیسم ، بازی ، شوخی ، محبت ، طبیعی بودن ، خونگرمی ، انصاف ، استقلال ، مسئولیت ،معنا ، جوانمردی ، تجربه از خود بر گذشتن ، سلامت روانی مفاهیم مرتبط اشاره کرد . ))

در سال ۱۹۶۳ جیمز بوگنتال ، رئیس انجمن از پنج اصل اساسی سخن گفت :

۱- انسان به عنوان انسان از مجموعه ی بخش های خود اولی تر است (به این معنا که نمی توان انسان را با مطالعه علمی کارکرد بخش های مختلف اش شناخت )

۲- هستی انسان در بستری انسانی معنا پیدا می کند ( یعنی نمی توان انسان را با توجه صرف به کارکرد بخشهای

مختلف اش و بدن در نظر گرفتن تجربیات بین فردی درک کرد )

۳- انسان آگاه است ( ونمی توان او را با روانشناسی مورد شناسایی قرار داد که خود آگاهی مستمر و چند لایه اش را نادیده می گیرد )

۴- انسان دارای قدرت انتخاب است ( او شاهد وناظر هستی خویش نیست ، او تجربه خویش را خلق می کند )

۵- انسان دارای قصد است ( انسان به آینده می نگرد ، دارایهدف ، ارزش ها و معناست )

به نظر شما رابطه روانشناسی انسانگرا و روانکاوی چگونه است؟

میتوانند به هم کمک کنند؟

نقاط مشترک و اختلافشان چیست؟

منبع:

روان درمانی اگزیستانسیال ،دکتر اروین د یالوم . ترجمه دکتر سپیده حبیب .

تهراننشر نی ۱۳۹۰

مادر زن یا داماد؟

nezam — Fri, 14 Oct 2011 00:00:00 GMT

مادرزن یا داماد؟؟؟

مطلبی رو که واستون آماده کردم دیدگاه زیگموند فروید در مورد جنگ فتنه انگیز و همیشه پابرجای بین دو رقیب دیرینه وسرسخت هستش به نام مادرزن و داماد................جنگی دیرینه و با ابعادی گسترده بین این دو موجود عجییییییییییییییییییییییییییییییییییب .......البته جنگ بین عروس و مادرشوهر

رو که جنگی به مراتب فجیعتر و مخربتر هستش و تحلیل روانکاوی اونو به زودی واستون میزارم...

حالا واسه تحلیل روانکاوی جنگ و تعارض بین این دو موجود عجیب الخلقه(مادرزن و داماد).....یه سر به ادامه مطلب بزنید...

نمیتوان این همه دشمنی ها،خصومتها و پرهیزها را مابین داماد و مادرزن بی پایه انگاشت.شک نیست این پرهیزها و خصومتها پایه روانکاوی عمیقی دارد و بر شالوده اساس روابط زن و مرد متکی میباشند.در مورد علت این پرهیز ها و خصومات به طور وضوح آراء متفاوتی به چشم میخورد.

فروید میگوید:

"این گونه تضادها مابین داماد و مادرزن براساس "دوگانگی عواطف" که در واقع علت این پرهیزها و خصومتها میباشد برخورد دو عاطفه مهر و کین است که باهم آمیخته اند.

اگر بادقت به این مساله بنگریم تااندازه ای نکات تاریک و مبهم آن روشن به نظر میرسد.مادرزن از چند لحاظ نسبت به داماد کین ورزیده و نسبت به او احساس خصومت و دشمنی مینماید.میدانیم که زن پس از اینکه صاحب فرزند شد مقدار زیادی از تمایلات سرکوفته خود را به وسیله فرزندانش ارضاء مینماید.هنگامی که دخترش به شوهرمیرود اساس حس تملک خود را جریحه دار می یابد و در مقابل این از دست دادن واکنشی نشان میدهد-بدین مفهوم که تصمیم میگیرد تا بر داماد اعمال قدرت نماید و بدین گونه سلطه و حاکمیت خود را در خانواده تامین نماید.لیکن از این رهگذر سودی نیافته و مواجه با عدم موفقیت میگردد.البته نه تنها حاکمیت خود را بر دختر از دست داده باکه داماد هم بر او تمکین ننموده و داماد استقلال خود را حفظ مینماید.از طرف دیگر شرم و اکراهی که در مادرزن به وجود می آید و بر اثر اینکه دختر خود را به بیگانه ای سپرده،نسبت به آن بیگانه احساس اکراه مینماید.داماد هم بنابر اصولی،احساسی بر مبنای عدم اعتماد،سوء نیت و خصومت نسبت به مادرزن پیدا میکند.داماد به مادرزن که سابقا نسبت به جفتش احساساتی عشق آمیز و عواطفی مهرانگیز داشته حذر میکند و به او حسادت میورزد،مرد پس از ازدواج خواهان این است که آزادی خود را حفظ کرده و تحت سلطه دیگری قرار نگیرد،در صورتی که مادرزن میکوشد بر او حاکمیت برقرار کند.

اما یه عامل رو نباید از نظر دور داشت.مرد از زن خود تصوری رویایی و طلایی دارد،لیکن این تصور را با دیدن مادر همسر خود از دست میدهد.در صورت اخمو و درهم شکسته مادر همسر خود،صورت فردای زن جوان و زیبایش را میبیند.داماد در این صورت کریه و اخموی مادرزنش تصور رویایی همسرش را از دست داده و به همین خاطر نسبت به این عامل آشوب حس اشمئزازی در خود می یابد."

خب دوستان خسته نباشید......این نظرات فروید بود که واستون نوشتم....حرفاشو قبول دارین؟

خودتون قضاوت کنین.....حق رو به کدومشون میدین؟.......داماد یا مادرزن؟

به نظرتون دخالت مادرزن چه مشکلاتی رو در زندگی زناشویی داماد و همسرش میتونه به وجود بیاره؟

اصلا راهکارتون واسه حل این مساله چی هستش؟؟؟؟؟؟

منتظر نظرات قشنگتون هستم دوستان ...............

منبع:

"روانکاوی برای همه" زیگموند فروید

مکتبهای سیاسی مخالف فروید Freud or the psychoanalytic schools of opposition

aram — Thu, 13 Oct 2011 07:40:00 GMT

مکتبهای سیاسی مخالف فروید

به قلم بهبد آرام

از فرق و دسته های سیاسی که با فلسفه ی فروید مخالفت کرده و بر آن تاخته اند بایستی در درجه ی اول از کمونیستها و سوسیالیستها نام برد .

دو مسلک کمونیسم و سوسیالیسم همراه با مخالفین دانش روانکاوی همگام شده واز این گفته ی فروید نوعی ماکیاولیسم استخراج نموده و یا به دلیل اینکه فروید برخی از مبانی روانکاوی را بر پایه ی عقاید نیچه بنا نهاده است او را نیز همچون او طرفدار حکومت اشراف و هواه خواه قدرت و خوار کننده ی توده ی رنجبر به شمار آورده اند در حالیکه فروید خود سخت دشمن هیات حاکمه ی زور گور بوده و فردی کاملا انترناسیونالیست می باشد .

فروید در باره ی جنگ و علل جنگ می گوید :

نقش تمدن را نبایستی در ایجاد جنگها از نظر دور داشت البته منظور گردانند گان حکومتها می باشند که نماینده تمدن محسوب میگردند .

دولت و نمایندگان تمدن با ایجاد جنگ و اجتماع و فرهنگ خیانت می ورزند و هیچ حاثه یی چون این جنگ موحش ( جنگ وحشیانه ) ۱۹۱۸-۱۹۱۴ نتایج این خیانت را قادر نبود بنمایاند جنگی که بیرحمانه ترین و فجیع ترین حادثه ی تاریخی محسوب خواهد شد .

... این حادثه پلید و وحشی انسان را نمودار ساخت . به فجایع و اندوههای و کشتارهای هولناک حاصل از این جنگ بیندیشید . آیا موجب بروز این واقعه ی هول انگیز تنها عده یی معدود از رهبران بی شرم و جاه طلب بودن ؟ آیا چنین عده یی انگشت شمار قادر بودند بدون همکاری میلیونها فرد از افراد بشر موجب این حادثه ی شوم گردند ؟ !

بعد از اینکه فروید اینگونه سهمی برای افراد و دولت در ایجاد جنگ بیان میکند میگوید : اما سرانجام به هر گونه یی که باشد دولتها در به وجود آوردن جنگ سهم بیشتری دارند . در تشکیلات و سازمانهای اجتماعی که حکومت و دولتها به موجب قوانینی از هر نوع شرارت و تمدن جلوگیری می نمایند نه بر این است که به صورت کلی یا ابزار غرایز شرورانه و تهاجم آمیز بشری مخالف باشند بلکه این نیروها مهاجم برا بنا بر دست آویز هایی به سوی اجتماعات دیگری سوق می دهند بر این اصل بایستی با هرگونه حکومت مستبد و ستمگر مبارزه کرد . مبارزه یی که در طی قرون متمادی هنوز به ثمر بخشی نرسیده است لیکن افق و طلیعه ی چنان روزی را به آشکار مشاهده میکنیم .

از سویی دیگر نظرات ارزنده ی فروید را که صریحا مخالف با هر گونه ایده ی ناسیونالیسم است درباره ی حکومت جهانی در نوشته هایش ملاحظه میکنیم . اما از نظر کمونیست ها یا لنینیستها که می گویند در سازمان کمونیستی برای دولت جایی نیست بایستی همین انتقاد را به خود آنان برگرداند چون در جوامع کمونیستی که امروز مشاهده میکنیم از گفته های ایده آلی مارکس و لنین اثری نمی بینم .

پس با مطالعه ی عقاید فلسفی و اجتماعی فروید در کتابهای همچون :

Die Zukunft Ener ILLusion 1927

Das ich un das es 1923

Malaise de la civilisation 1934

مشاهده می نماییم که تا چه اندازه ما بین عقاید و افکار او با نیچه که میگفت :

بهترین شکل حکومت ؛ حکومت مهتران و اشراف است و تا دیر نشده بایستی دموگراسی ـ این جنون سر شماری و رای شماری را ریشه کن کرد تفاوت و اختلاف موجود است .

منبع : آینده یک پندار

تاثیر عوامل هیجانی بر فراموشی

maryam — Wed, 12 Oct 2011 23:49:00 GMT

تاثیر عوامل هیجانی بر فراموشی

آیا هیجانات می‌توانند باعث فراموشی شوند؟

پژوهشهای متعددی در این زمینه توسط پژوهشگران مختلف صورت گرفته است و البته نتایج آنها حاکی از تاثیر هیجانات روی فراموشی بوده است. بطور کلی آنچه مسلم است هیجانات روی عملکرد حافظه تاثیر می‌گذارند و این تاثیر گاه ممکن است به صورت عدم دسترسی به مطالب موجود در حافظه باشد که اصطلاحا به آن فراموشی گفته می‌شود.

حتما برای شما نیز مواردی پیش آمده که در یک موقعیتی که شدیدا ناراحت ، نگران یا وحشت‌زده بوده‌اید، نام کسی یا شماره تلفنی را نتوانسته‌اید به یاد آورید. این گونه موارد بارها در زندگی روزمره پیش می‌آید و گاه سوژه جالبی برای فیلمها و سریالهای تلویزیون می‌شود. حتما حداقل یکی دو مورد از فیلمهایی را که در آن قهرمان داستان بر اثر تصادف یا سوانح دیگر ، نحوه اتفاق افتادن حادثه را فراموش کرده است، دیده‌اید. البته هرچند این مساله گاه با ضایعات نواحی مختلفی از مغز که با حافظه و کارکرد آن مرتبط است، همراه است، اما در بخش عمده‌ای از آنها نیز مسائل هیجانی دخیل بوده‌اند.

آیا هیجانات مختلف تاثیرات مختلفی روی فراموشی دارند؟

در واقع جواب این سوال بله هست. هیجانات مختلفی که ما تجربه می‌کنیم، تاثیرات متفاوتی روی عملکرد حافظه دارند. اگر بخواهیم هیجانات را به دو دسته کلی تقسیم کنیم، شامل هیجانات منفی و مثبت خواهند بودند که به شیوه‌های متفاوتی حافظه را تحت تاثیر قرار می‌دهند. معمولا هیجانات منفی ارتباط نزدیکتری با فراموشی دارند. به عنوان مثال مساله اضطراب امتحان را در نظر بگیرید. همه با تاثیر منفی آن روی عملکرد فرد در امتحان ، آشنا هستند، اما ببینیم چگونه اضطراب امتحان باعث پایین آوردن عملکرد فرد می‌شود؟
اضطراب در واقع یک هیجان منفی است که دلایل مختلفی آن را در فرد راه اندازی کرده است. اضطراب اغلب با افکار نامربوطی همراه می‌شود، مثل: من در این امتحان مردود خواهم شد. یا همه خواهند فهمید که من چه آدم تنبلی هستم. این افکار و افکار مشابه دیگر در هر بار که فرد مضطرب نظری به سوالات می‌کند و می‌خواهد پاسخ را بازیابی کند، برانگیخته می‌شوند که در کار بازیابی اطلاعات و پاسخ مناسب از حافظه ، تداخل ایجاد می‌کنند. به این ترتیب کار دسترسی به پاسخ مورد نظر در حافظه با اختلال مواجه می‌شود و به این صورت ما می‌بینیم که در شرایط اضطراب‌زا بیشتر با مشکلات حافظه مواجه می‌شویم.

نظر فروید در مورد تاثیر عوامل هیجانی بر فراموشی

فروید معتقد است ...

مکتب فرانکفورت

farnaz — Thu, 29 Sep 2011 23:14:00 GMT

مکتب فرانکفورت

به قلم فرناز هاشم نیا

متنی که در ادامه می خونید خلاصه ای از یکی از بخش های کتابیه که به تازگی خوندم. این متن برگرفته از قسمت "مارکسیسم انتقادی" مربوط به کتاب "اندیشه های مارکسیستی" تآلیف "حسین بشیریه" است.

این مطلب تآثیر گرفتن مکاتب مارکسیستی به خصوص مکتب فرانکفورت از اندیشه های فروید و بعضا نقد برخی از اون ها رو نشون میده.

سعی کردم به شکل عامیانه تر خلاصه ش کنم .عمده ی مطلب فارغ از چند سطر تحلیل خودم متعلق به استاد بشیریه هست.

امیدوارم خوشتون بیاد

درگذشت فروید پدر مهربان روانکاوی

saop — Sat, 24 Sep 2011 19:18:00 GMT

به مناسبت 23 سپتامبر

درگذشت فروید پدر مهربان روانکاوی

داستان از امير عسكری

روی تخت دراز کشیده بود، دستانش می لرزید، سکوت عجیبی بود، طوریکه صدای خش خش ورق کاغذی را که در دستش بود می شنید. می خواست جمله ای را یادداشت کند، اما نمی توانست قلم را روی کاغذ

بفشارد. با خودش گفت: "چطور می شود بدون نوشتن زندگی کرد؟".
سکوت شب خوابی عمیق، همراه با رویاهای زیبا را تدارک دیده بود. رویاهایی به وسعت ستاره های آسمان شب های وین. شب هایی که با نارفیقان و ناکسان در کنار شومینه طبقه همکف می نشستند و چپق می کشیدند و دمی به خمره می زدند. آنقدر می گفتند و می نوشتند تا سپیده صبح از لانه اش در می آمد و پسرک دوچرخه سوار روزنامه را به بالکن طبقه دوم پرتاب می کرد و مرد شیرفروش پاکت شیر را به درون سبد کنار باغچه می گذاشت.
یاد آخرین شب چهارشنبه ای افتاد که در کنار عده کمی از مریدانش نشسته بود و همچنان که پیپش را دود می کرد به ارنست گفت:" من خیلی دوست دارم بدانم که تو سرانجام، چگونه آخر داستان زندگی مرا رقم می زنی!". ارنست با خنده ای تلخ جواب داد: " با گریه !".
یاد شهرش افتاد که چقدر زیبا بود، یاد سگش که به خانم جونز سپرد، میز مطالعه اش که نتوانست آخرین یادداشتش را به اتمام برساند، مجسمه های عتیقه اش که مدتها بود گرد و خاک زیادی را روی خود تحمل می کردند، صندلی راحتی اش که هر وقت گردنش درد می گرفت خودش را روی آن ول می کرد، یاد عزیزانش که در جنگ مُردند و یاد دوستانش که هر کدام به سویی گریختند. قطره اشکی از گوشه چشمش جاری شد و به خط چروک گونه اش رسید و از آنجا با نرمی زیاد به کنار گوشش رسید و بر روی بالش چکید. کمی مکث کرد، پخته تر و محکم تر از آن بود که برای درد شدیدِ که در دهان و فک و لثه ها داشت گریه کند، گریه اش از برای تلخی روزگار بود. از دست قدرت طلبی و پرخاشگری انسان بود، از این همه جنگ و خرابی و کشتار بود. هر وقت یاد آخرین وداع با سرزمینش می افتاد، دلش به درد می آمد. دوست داشت هم آنجایی که به دنیا آمده بمیرد. دوست داشت که دوران پایانی روزهای زندگی اش، آسوده خاطر باشد تا با آرامش بار سفر را ببندد. احساس کرد که بالشش نمناک شده، دوست داشت بالش را برگرداند اما قادر به تکان خوردن نبود.
از آخرین عمل روی سقف دهانش دو روزی می گذشت. دیگر جراحی دهان برایش مثل پیش پیش کردن گربه شده بود. هر وقت دکترها برایش پیش پیش می کردند خودش را در زیر چراغ بزرگ اتاق عمل می دید. "این بار سی و یکم بود یا نه سی و سوم! نمی دانم شاید هم بیشتر". احساس خستگی تمام وجودش را گرفته بود اگرچه مرفین کمی از دردش می کاست اما کافی نبود. "چطور می توانم از دست این زندگی نکبت بار خلاص شوم؟". یاد عمه خانم افتاد که چطور شب یکشنبه پس از آن میهمانی مجلل در حالیکه شادمان به رختخواب رفت، اما هرگز صبح فردایش را ندید. "چرا برخی موقع مرگ اینقدر سخت جان می دهند؟ اما بعضی به آسانی شکستن نوک یک مداد تیز!". ناگهان فکری نقره ای کرد. خودش است! مرفین، بله مرفین!
دستش عرق کرده بود و کاغذ سفید کاملا مچاله شده بود. ورق را محکمتر فشرد و به کنار تخت انداخت. " باید دخترم آنا را در جریان بگذارم، او حتما فکرم را می پذیرد. او که نمی خواهد پدرش با درد و خفت بمیرد". به پنجره نگاه کرد، هوا در آرزوی تابش نور بود، چشمانش تار می دید...
گونه اش گرم شد، احساس وجد کرد، چشمانش را آرام باز کرد. آنا بالای سرش ایستاده بود. "خوبی پاپا؟". دستش را دراز کرد و دستهای دختر را گرفت. " می خواهم خواهش کنم که خودت امروز صورتم را اصلاح کنی". دختر لبخندی زد و با سر موافقتش را اعلام کرد. پس از اصلاح صورت کمی کنار پدر نشست و به حرفش فکر کرد. مرفین! با خودش گفت: "شاید اگر من هم اجازه بدهم پزشک قبول نکند". کمی دلش قرص شد. به پدر نگاهی مهربان کرد و گفت: "من حرفی ندارم، باید پزشک اجازه دهد". پدر با نگاه نافذ همیشگی اش به دختر فهماند که چقدر تصمیمش جدی است.
پرستار وارد بخش شد. آنا از او خواست که سریعا برایش از دکتر ماکس برای مشاوره در مورد یک موضوع مهم وقت بگیرد. وقتی دکتر ماکس به همراه رییس بیمارستان و یک پزشک جوان دیگر وارد اتاق شدند، آنا تو دلش آشوب بود. رییس بیمارستان نگاهی به مریض روی تخت کرد و گفت: "دکتر زیگموند فروید، من شخصاً به اینجا آمده ام که بگویم اگرچه هر کاری که می بایست برای درمان سرطان فک و سقف دهان شما صورت می گرفته، انجام شده است، اما هیچ چیز در علم پزشکی صد در صد نیست و ممکن است شما بهبودی خودتان را بدست آورید". فروید با انگشت به طرف رییس بیمارستان اشاره کرد که سرش را نزدیکتر بیاورد و سپس به آرامی گفت: " شما دکتر هستید و من هم همینطور، من «بِه کشی» را به زنده ماندن ترجیح می دهم" . کمی کف از گوشه دهانش خارج شد. سپس ادامه داد: " من هم مانند یکی از کسانی که در این جنگ جهانی کشته شدند، چه فرقی می کند". آنا نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد. دکتر ماکس گفت: " دوست عزیز، شما دانشمند برجسته ای هستید و ما به نظر شما احترام می گذاریم، لطفا اجازه بدهید که کمیته پزشکی در این رابطه مشورت کند".
همه به غیر از آنا اتاق را ترک کردند. پشت درب اتاق جلسه تشکیل شد، آنا هم اندکی بعد به آنها پیوست. دکتر ماکس به همراه آنا به اتاق برگشت. آنا پدر را بوسید و دستش را به گرمی فشرد. فروید آخرین نگاهش را بر صورت آنا میخکوب کرد. آنا با عجله اتاق را ترک کرد و صدای شیون و زاری اش از راهرو شنیده شد. دکتر ماکس به دوست قدیمی خود گفت: "آقای فروید، میخواهم خواهش شما را برآورده سازم، آیا آماده اید؟". فروید آهسته گفت: "بله، اگر قبل از آن برایم یک سیگار روشن کنی، ممنون می شوم". دکتر ماکس درب اتاق را قفل کرد. سیگار برگ را روشن کرد و آن را گوشه دهان فروید گذاشت. فروید چند کام عمیق از سیگار گرفت. ریه اش حال آمد. "یک سیگار همیشه یک سیگار است". دکتر ماکس به آرامی شروع به تزریق مورفین نمود. لحظه ای احساس کرد که دیگر درد را حس نمی کند. سعی کرد که از سیگار کام بگیرد اما لبانش را پیدا نمی کرد. چشمانش اگرچه باز بود اما همه چیز تار بود، احساس کرد که سکوت مطلق همه جا را فرا گرفته است. آرام گفت: " آمالیا مامی".
ماکس، آخرین سیگار فروید را خاموش کرد و گفت: "امیدوارم که مادرت آمالیا را هرچه زودتر ببینی". سپس چشمان نیمه بازش را با دست بست و ملحفه سفید را به روی صورتش کشید. دفترچه کنار تخت را برداشت و روی آن یادداشت کرد:" زیگموند فروید، علت مرگ: سرطان دهان، تاریخ: بیست و سوم سپتامبر، سال هزار و نهصد و سی و نه!